Het aantal kaarten en de daarop voorkomende symboliek doen vermoeden dat de tarot zijn oorsprong vindt in de zogenaamde christelijke kabbalistiek. Dat is een stroming die in de Middeleeuwen ontstond. Veel christelijke leiders gingen in de leer bij rabbijnen die op de hoogte waren van de mystieke betekenis van de bijbel. De aldus opgedane wijsheid werd op symbolische wijze weergegeven op 22 kaarten. Deze kaarten vormen de sleutels of paden die de tien sefirot (cijfers) van de kabbalistische levensboom met elkaar verbinden.

De tarot bevat een grote hoeveelheid verborgen wijsheid. Op symbolische wijze wordt aangegeven hoe alles wat leeft zich volgens universele wetmatigheden ontwikkelt. Deze symboliek heeft een universeel karakter dat aansluit op de numerologie en de astrologie.

De 78 kaarten van de tarot worden verdeeld in de 22 kaarten van het grote arcamum (=geheim) en de 56 kaarten van het kleine arcanum. De eerste geven de diepere achtergronden van een situatie weer. De laatste geven aan hoe in de gegeven situatie het beste kan worden gehandeld.